Voor de 3e keer naar Spanje dit jaar, waarvan 2 keer naar Barcelona. Dat maakt mij blij, Barcelona maakt mij blij! Dit keer zijn we met z’n 8-en gegaan; Nicole, Rogier, Charlotte, Jasper, Frank, Bob, Tjeerd en ik. Helaas pindakaas konden Peter en Linda door omstandigheden niet mee. We hebben ze wel gemist hoor!
Vrijdagmorgen vroeg vertrokken richting Dortmund Airport. Om 13.05 zou het vliegtuig vertrekken, maar omdat de captain ziek bleek te zijn en dat vergeten was door te geven, duurde het allemaal wat langer en moest er op het laatst nog een andere captain opgetrommeld worden. We kwamen ondanks de vetraging nog redelijk op tijd aan in Barcelona. Van daar uit de trein gepakt richting Passeig de Gracia (grote winkelstraat) en verder gelopen naar Plaza Real aan de Ramblas waar we hadden afgesproken met iemand van het appartement die in de buurt moest zijn. En wat voor appartement! Helemaal in Spaanse stijl; balkonnen met tierelantijnen, hele hoge plafonds met net zulke hoge dubbele deuren. Alles was dan wel ingericht met Ikea meubels, maar het zag er netjes en groot uit. Tassen uitgepakt, opgefrist en over de Ramblas richting Pizza Marzano gelopen waar we weer heeeeerlijke pizza’s gegeten hebben. De rest van de avond hebben we beetje gelopen en nog wat gedronken in het appartement.
Zaterdagochtend naar het strand gelopen via de haven en een terrasje. In Barceloneta hebben we mountainbikes gehuurd bij een man die wel van een borrel hield. Flessen wijn stonden gewoon op zijn bureau! Fietsen in Barcelona is leuk, je moet wel voorzichtig zijn, bijna nergens zijn er fietspaden, maar als je een beetje durft is het erg aan te raden. Je ziet zoveel meer dan wanneer je je per metro zou verplaatsen. Meteen hebben we het goed aangepakt en zijn we van Barceloneta naar Camp Nou (voetbalstadion van FC Barcelona) gefietst!! De jongs wilden graag de voetbalwestrijd Barcelona-Madrid zien, maar bij aankomst bleken ten eerste de kaartjes al duurder te zijn dan verwacht en ten tweede konden ze ook nog niet eens naast elkaar zitten. Jasper wilde heel graag, de rest niet meer. Dus werd er geen voetbal gekeken die avond en zijn we maar weer op onze mountainbikes gestapt en naar Poble Sec gefietst waar we met de Funicular (bergtreintje) de Montjuic omhoog zijn gegaan. Daar hebben we even gegeken bij het Olympisch Stadion, zijn we de berg weer naar beneden gelopen langs Palau Nacional, hebben we drinken en lekkere dingen gekocht, en zijn we weer terug gelopen naar Palau Nacional waar net Font Magica (fonteinen met muziek en licht) aan de gang was. Hier hebben we onze konten neergeplant en gekeken naar het schouwspel. En jongens, wat was het ook koud he?? Na een fietsritje in het donker terug in het appartement, hebben we ons allemaal opgefrist en zijn we tegen een uur of tien op zoek gegaan naar een tapasbar in el Born.
Zondagochtend zijn we met de fiets naar Parc Guell gegaan. En wie wel eens in Barcelona is geweest, zou ons compleet voor gek verklaren. Parc Guell ligt namelijk in het noorden van Barcelona tegen een berg aan, de straatjes zijn daar zo steil dat er roltrappen ingezet zijn, in het ANWB-boekje staat dat er aangeraden wordt om met de bus te gaan (die rijdt er om heen). Maar wij zijn naar boven gegaan met de mountainbike, althans sommigen van ons. De rest heeft een goede poging gewaagd, maar we zijn in ieder geval allemaal boven gekomen. Wel helemaal kapot, maar wel heeeuul knap van ons al zeg ik het zelf. Onze beloning was dan wel een super mooi helder uitzicht over Barcelona. En de rit naar beneden was ook geweldig! Knettertjehard naar beneden sjezen, alle stoplichten op groen (we hadden echt mazzel), superleuk! Naar het appartement gefiets, handdoeken gepakt, fietsen weer ingeleverd (de beste man was er niet eens, toen hebben we ‘m maar ff gebeld, kwam hij van een of ander traditioneel sardientjes-feest, je raadt het al; helemaal van de wereld), werd er geknuffeld en gekust met de naar vis stinkende man en lagen we 1 minuut later op het strand aan de sangria en biertjes! Wat een leven! Frank heeft met zijn billen bloot gelegen voor een gratis tattoo van het Playboy-konijn en wij lagen op onze buiken met de ruggen bloot voor een overheerlijke massage door Thaise vrouwen. De warme zon op onze bol, het warme zeewater, schreeuwende zwervers, sangria, biertjes, massages, vrienden, wat wil je nog meer? ’s Avonds hebben we aan de Passeig de Gracia gegeten bij een buffet-restaurant, iets met Cava Pava. Niets bijzonders en ook niet voor herhaling vatbaar. Daarna teruggelopen naar het appartement en nog wat nagedronken.
Maandagochtend zijn we over la Boqueria (een van de grootste en oudste overdekte markten van de wereld) gelopen. Natuurlijk weer prachtig uitgestalde snoep-, fruit-, vlees-, vis-, kaas- en notenkraampjes. Veel mooie kleuren en een gezellige drukte. De levende krabben en kreeften, hersenen, schapenkoppen, koeientongen en andere ingewanden blijven altijd de meeste indruk maken. Hierna zijn we met de metro naar Casa Mila gaan, hier stond alleen zo’n lange rij voor dat we zijn doorgelopen naar Sagrada Familia. Tjeerd, Bob, Nicole, Charlotte en ik wilden graag de binnenkant weer eens zien van deze nog steeds niet afgebouwde kerk. Frank, Rogier en Jasper zijn vast naar het strand gegaan. De kerk is van binnen nog steeds 1 grote bouwput, we konden niet eens overal meer komen. We zijn met de lift omhoog gegaan in 1 van de torens (als je naar boven wilde kon je alleen maar met de lift), hebben genoten van het uitzicht toen we op de brug stonden tussen 2 torens in. En je moest met de trap weer naar beneden. En wat een trap! Potdomme! Zo smal en donker! Maar we hebben het weer gered en hebben ons daarna aangesloten bij de jongs op het strand. Daar hebben we Frank en Jasper in het zand gegraven en mooi aangekleed en verder alleen maar genoten van het superwarme weer. We hebben geen een keer regen gehad, alleen maar warme dagen (rond de 28 graden). ’s Avonds werd het wel iets frisser, maar al met al was het goed te doen en hebben we echt mazzel gehad. Na het strand en opgefrist te zijn, hebben we de benenwagen genomen naar Plaza Real en zijn we neergestreken aan de eerste de beste lege tafel. Hier hebben we ons een beetje laten gaan, aangezien het de laatste avond was, qua eten, qua drank en qua luidruchtig zijn. Maar wel veel gelachen!
Dinsdagochtend hebben we het appartement weer schoongemaakt, tassen ingepakt, ontbeten en alle borg teruggekregen. Daarna zijn we op een terrasje gaan zitten bij de kathedraal in Barri Gottic en hebben we de laatste zonnestraaltjes opgevangen. Toen we eenmaal de metro pakten richting het treinstation kwamen we tot de conclusie dat we weleens te laat konden aankomen bij het inchecken op het vliegveld. 15.15Â zou de balie sluiten en pas om 15.05 stonden Charlotte en ik hijgend en oververhit aan de balie met alle 8 paspoorten. Wij waren alvast vooruit gerend, de rest kwam er achter aan met de bagage. We mochten dus nog mee…!
Al met al superleuke dagen gehad! Check snel de piccas!